CFO Agenda - Ευρωπαϊκές τράπεζες: Θεσμικό πλαίσιο και η επόμενη μέρα

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Corporate finance

Ευρωπαϊκές τράπεζες: Θεσμικό πλαίσιο και η επόμενη μέρα

24 Ιουλίου 2013 | 09:36 Γράφει το CFO  Editor Topics: Banks,In Micro

Η κρίση στην Ισπανία και η πιο πρόσφατη στην Κύπρο επανέφερε το θέμα της εποπτείας των ευρωπαϊκών τραπεζών στη δημόσια συζήτηση για την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη. Καθώς η σύνδεση μεταξύ αδύναμων τραπεζών και δημόσιου χρέους οδηγεί τις χώρες σε κρίση σε έναν φαύλο κύκλο υποστήριξης των τραπεζών και δημιουργίας ελλειμμάτων, η τραπεζική ενοποίηση στην Ευρώπη αναδεικνύεται ως η μοναδική λύση για την έξοδο των ευρωπαϊκών κρατών από την κρίση και τη δημιουργία ενός πιο σταθερού ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος. Ο δρόμος για την ενοποίηση δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, καθώς οι προτεινόμενες αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο θέτουν υπό αμφισβήτηση -για μια ακόμα φορά- τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις μεταξύ των ευρωπαίων ηγετών, το όραμα της τραπεζικής ενοποίησης αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Όπως ανέφερε σε πρόσφατη ομιλία του ο Jörg Asmussen, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, “η τραπεζική ενοποίηση θα εμποδίσει τα κράτη να μεταφέρουν τα προβλήματα χρέους τους στα εθνικά τραπεζικά συστήματα, όπως έγινε στην περίπτωση της Ελλάδας, και, αντίστοιχα, θα αποτρέψει τη μετακύληση των προβλημάτων των τραπεζών στις εθνικές οικονομίες, όπως έγινε στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και στην Κύπρο”.

Πρόσθεσε δε ότι “η τραπεζική ενοποίηση θα διευκολύνει την άσκηση της νομισματικής πολιτικής, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ θα βελτιώσει τα κίνητρα για τη σωστή εποπτεία και να περιορίσει την ευαισθησία σε οποιαδήποτε ρυθμιστικά μέτρα”. Οι αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο θα επιτρέψουν στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκομίσουν τα οφέλη της νέας αγοράς, χωρίς να “κολλάνε” τον “ιό” της οικονομικής κρίσης. ωστόσο το ερώτημα που απασχολεί τις αγορές είναι το κατά πόσο η αναμόρφωση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος θα διευκολύνει τη χρηματοδότηση.

Η Πολιτική διάσταση ενός οικονομικού προβλήματος
Το project της τραπεζικής ενοποίησης (μιας και δεν μπορούμε να μιλήσουμε ακόμα για συμφωνία) αφορά κυρίως στην υπαγωγή της εποπτείας των τραπεζών υπό την ευθύνη της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και τη δημιουργίας μιας κοινής για όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας για τη διάσωση των προβληματικών τραπεζών. Τα μέτρα αυτά ωστόσο θέτουν σε κίνδυνο την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και απαιτούνται σημαντικές αλλαγές στις αρχές λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αποτραπούν μελλοντικά προβλήματα.

Αυτή είναι τουλάχιστον η άποψη της Γερμανίας, η οποία, δια στόματος του υπουργού Οικονομικών της Wolfgang Schäuble διατρανώνει ότι “είναι πολύ σημαντικό να γίνει σωστά και όχι βιαστικά η τραπεζική ενοποίηση”. Οι συζητήσεις για θεμελιώδεις αλλαγές στις ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχεται σε μια περίοδο όπου η Μ. Βρετανία εισηγείται αλλαγές στις αρχές αυτές, στις οποίες αντιτίθενται άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ιθύνοντες φοβούνται επίσης ότι, σε μια περίοδο όπου οι ευρωπαίοι πολίτες αμφισβητούν έντονα την ύπαρξη και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι πιθανό οι απαραίτητες αλλαγές να καταψηφιστούν υπό το βάρος του πολιτικού κόστους.

Οι απόψεις σχετικά με το ενιαίο σχέδιο διάσωσης των τραπεζών διίστανται σε μεγάλο βαθμό ανάμεσα στους ηγέτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαιτεί ξεκάθαρη ιεράρχηση των εμπλεκομένων στα σχέδια διάσωσης: πρώτα οι μέτοχοι, μετά οι ομολογιούχοι και στο τέλος οι πιστωτές. Κάποιοι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών απορρίπτουν επί της αρχής το ενιαίο σχέδιο και υποστηρίζουν την εφαρμογή σχεδίων ανά περίπτωση. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τραπεζικοί πελάτες, όπως τα νοσοκομεία και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, πρέπει να εξαιρεθούν, ενώ κάποιοι άλλοι διαφωνούν με την εμπλοκή των πελατών των τραπεζών στα σχέδια διάσωσης, εν γένει.

O μόνος όρος που φαίνεται να ισχύει ξεκάθαρα είναι ότι οι καταθέτες με ποσά μέχρι 100.000 ευρώ δεν εμπλέκονται σε διασώσεις τραπεζών: αυτό τουλάχιστον φαίνεται να είναι το επιμύθιο της κυπριακής κρίσης. Η εφεκτική στάση της Γερμανίας εκλαμβάνεται από πολλούς ως κωλυσιεργία και παρεμπόδιση της επίλυσης της κρίσης χρέους. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού Spiegel, ενόψει των εκλογών το φθινόπωρο, η Γερμανία δεν είναι διατεθειμένη να σπεύσει να διαθέσει χρήματα για τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών.

“Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για οριστική διευθέτηση του θέματος των κονδυλίων που πρέπει να συγκεντρωθούν για τη διάσωση των προβληματικών τραπεζών. Οι χώρες μπορούν να προωθούν τις πρωτοβουλίες για την τραπεζική ενοποίηση αυτόνομα, ωστόσο η οριστικοποίηση του ποσού που θα διατηρείται ως αποθεματικό για διάσωση προβληματικών τραπεζών αργεί πολύ ακόμα” έγραψε ο Wolfgang Schäuble σε πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times. Όπως αναφέρει το Spiegel, αν οι διαπραγματεύσεις κυλήσουν με τον ρυθμό που υπαγορεύει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, η τραπεζική ενοποίηση δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί παρά πολλά χρόνια (!) αργότερα.

Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις μεταξύ των ευρωπαίων ηγετών, το όραμα της τραπεζικής ενοποίησης αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά. Όπως ανέφερε σε πρόσφατη ομιλία του ο Jörg Asmussen, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, “η τραπεζική ενοποίηση θα εμποδίσει τα κράτη να μεταφέρουν τα προβλήματα χρέους τους στα εθνικά τραπεζικά συστήματα, όπως έγινε στην περίπτωση της Ελλάδας, και, αντίστοιχα, θα αποτρέψει τη μετακύληση των προβλημάτων των τραπεζών στις εθνικές οικονομίες, όπως έγινε στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και στην Κύπρο”.

Πρόσθεσε δε ότι “η τραπεζική ενοποίηση θα διευκολύνει την άσκηση της νομισματικής πολιτικής, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ενώ θα βελτιώσει τα κίνητρα για τη σωστή εποπτεία και να περιορίσει την ευαισθησία σε οποιαδήποτε ρυθμιστικά μέτρα”. Οι αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο θα επιτρέψουν στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποκομίσουν τα οφέλη της νέας αγοράς, χωρίς να “κολλάνε” τον “ιό” της οικονομικής κρίσης. ωστόσο το ερώτημα που απασχολεί τις αγορές είναι το κατά πόσο η αναμόρφωση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος θα διευκολύνει τη χρηματοδότηση.

Η Πολιτική διάσταση ενός οικονομικού προβλήματος
Το project της τραπεζικής ενοποίησης (μιας και δεν μπορούμε να μιλήσουμε ακόμα για συμφωνία) αφορά κυρίως στην υπαγωγή της εποπτείας των τραπεζών υπό την ευθύνη της Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας και τη δημιουργίας μιας κοινής για όλα τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης διαδικασίας για τη διάσωση των προβληματικών τραπεζών. Τα μέτρα αυτά ωστόσο θέτουν σε κίνδυνο την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και απαιτούνται σημαντικές αλλαγές στις αρχές λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αποτραπούν μελλοντικά προβλήματα.

Αυτή είναι τουλάχιστον η άποψη της Γερμανίας, η οποία, δια στόματος του υπουργού Οικονομικών της Wolfgang Schäuble διατρανώνει ότι “είναι πολύ σημαντικό να γίνει σωστά και όχι βιαστικά η τραπεζική ενοποίηση”. Οι συζητήσεις για θεμελιώδεις αλλαγές στις ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έρχεται σε μια περίοδο όπου η Μ. Βρετανία εισηγείται αλλαγές στις αρχές αυτές, στις οποίες αντιτίθενται άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι ιθύνοντες φοβούνται επίσης ότι, σε μια περίοδο όπου οι ευρωπαίοι πολίτες αμφισβητούν έντονα την ύπαρξη και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι πιθανό οι απαραίτητες αλλαγές να καταψηφιστούν υπό το βάρος του πολιτικού κόστους.

Οι απόψεις σχετικά με το ενιαίο σχέδιο διάσωσης των τραπεζών διίστανται σε μεγάλο βαθμό ανάμεσα στους ηγέτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα απαιτεί ξεκάθαρη ιεράρχηση των εμπλεκομένων στα σχέδια διάσωσης: πρώτα οι μέτοχοι, μετά οι ομολογιούχοι και στο τέλος οι πιστωτές. Κάποιοι ευρωπαίοι υπουργοί Οικονομικών απορρίπτουν επί της αρχής το ενιαίο σχέδιο και υποστηρίζουν την εφαρμογή σχεδίων ανά περίπτωση. Άλλοι υποστηρίζουν ότι τραπεζικοί πελάτες, όπως τα νοσοκομεία και τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, πρέπει να εξαιρεθούν, ενώ κάποιοι άλλοι διαφωνούν με την εμπλοκή των πελατών των τραπεζών στα σχέδια διάσωσης, εν γένει.

O μόνος όρος που φαίνεται να ισχύει ξεκάθαρα είναι ότι οι καταθέτες με ποσά μέχρι 100.000 ευρώ δεν εμπλέκονται σε διασώσεις τραπεζών: αυτό τουλάχιστον φαίνεται να είναι το επιμύθιο της κυπριακής κρίσης. Η εφεκτική στάση της Γερμανίας εκλαμβάνεται από πολλούς ως κωλυσιεργία και παρεμπόδιση της επίλυσης της κρίσης χρέους. Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού Spiegel, ενόψει των εκλογών το φθινόπωρο, η Γερμανία δεν είναι διατεθειμένη να σπεύσει να διαθέσει χρήματα για τη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών.

“Είναι πολύ νωρίς να μιλάμε για οριστική διευθέτηση του θέματος των κονδυλίων που πρέπει να συγκεντρωθούν για τη διάσωση των προβληματικών τραπεζών. Οι χώρες μπορούν να προωθούν τις πρωτοβουλίες για την τραπεζική ενοποίηση αυτόνομα, ωστόσο η οριστικοποίηση του ποσού που θα διατηρείται ως αποθεματικό για διάσωση προβληματικών τραπεζών αργεί πολύ ακόμα” έγραψε ο Wolfgang Schäuble σε πρόσφατο άρθρο του στους Financial Times. Όπως αναφέρει το Spiegel, αν οι διαπραγματεύσεις κυλήσουν με τον ρυθμό που υπαγορεύει ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, η τραπεζική ενοποίηση δεν πρόκειται να πραγματοποιηθεί παρά πολλά χρόνια (!) αργότερα.


Μόνο η ενοποίηση δεν φτάνει
Οι κρίσιμες αποφάσεις για την τραπεζική ενοποίηση αναμένεται να ληφθούν στη Συνάντηση Κορυφής της 20ης Ιουνίου, όπου και θα συζητηθούν τα θέματα του ρόλου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) και του κόστους της εξυγίανσης των προβληματικών τραπεζών.

Πολλά διεθνή μέσα διαβλέπουν πίσω από τις δηλώσεις των γερμανών αξιωματούχων μια πιο ήπια στάση απέναντι στην τραπεζική ενοποίηση και αισιοδοξούν για σημαντική πρόοδο στις διαπραγματεύσεις. Κάποιοι αναλυτές ωστόσο διατηρούν επιφυλακτική στάση απέναντι στη γερμανική μεταστροφή.

Συγκεκριμένα, ο καθηγητής του London School of Economics, Luis Garicano αναφέρει σε άρθρο του στο περιοδικό Economist ότι η Γερμανία επιδιώκει να επιλύσει το θέμα της τραπεζικής ενοποίησης “στο τζάμπα”, δεδομένου ότι η μόνη απόφαση που φαίνεται να έχει παρθεί είναι η ενεργοποίηση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας. Ο καθηγητής επισημαίνει ότι χωρίς μεταβίβαση της εποπτείας και των ρυθμιστικών εξουσιών στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και χωρίς αποθεματικά για τη διάσωση των τραπεζών, η τραπεζική ενοποίηση είναι στα λόγια και μόνο.

Σύμφωνα με τον Garicano, ο Schäuble αντιλαμβάνεται λανθασμένα την αναγκαιότητα αλλαγής των συνθηκών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως τροχοπέδη στην τραπεζική ενοποίηση και στην επίλυση της κρίσης χρέους. Η πραγματικότητα είναι ότι τα προβλήματα χωρών όπως η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Κύπρος οφείλονται κατά κύριο λόγο σε δομικά προβλήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μόνο εάν οι ευρωπαίοι ηγέτες παραδεχτούν ότι οι όροι στις συνθήκες της Ένωσης πρέπει να αλλάξουν και ότι είναι δίκαιο για τα κράτη-μέλη να συμμετέχουν στην επίλυση οικονομικών προβλημάτων που οι μηχανισμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιούργησαν, μπορεί να ανοίξει ο δρόμος για την ανάπτυξη.

Ο Garicano φέρνει ως παράδειγμα την Ισπανία, όπου το πρόβλημα δημιουργήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την άκριτη δανειοδότηση και τα τοξικά στοιχεία ενεργητικού των περιφερειακών τραπεζών της χώρας, τις λεγόμενες cajas. Η Ισπανία εφήρμοσε με υποδειγματικό τρόπο τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εθνικοποιήσεις των προβληματικών cajas και δημιουργία “bad bank”) λαμβάνοντας μάλιστα την πρωτοβουλία να επιβάλει μέτρα λιτότητας από μόνη της στους πολίτες.

Ωστόσο, το μόνο που κατάφερε ήταν να αναλάβει το κράτος τα ρίσκα των τραπεζών και οι τράπεζες να επιβαρυνθούν με τα κρατικά χρέη, με αποτέλεσμα να μειώνεται η χρηματοδότηση προς τις επιχειρήσεις και τους ιδιώτες και να παρεμποδίζεται η ανάπτυξη.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με έρευνες που πραγματοποιήθηκαν στην Ισπανία, οι αδύναμες τράπεζες αρνούνται να χορηγήσουν δάνεια σε επιχειρήσεις, ακόμα και αν οι συνθήκες, σε συγκεκριμένες αιτήσεις, πληρούν τις ίδιες προϋποθέσεις με μια πιο ισχυρή τράπεζα. Επίσης, οι επιχειρήσεις οι οποίες αντλούσαν τη χρηματοδότησή τους από τις πρώην “αμαρτωλές” cajas μείωσαν τον αριθμό του προσωπικού 3.5 με 5 ποσοστιαίες μονάδες παραπάνω από τις επιχειρήσεις που χρηματοδοτούνταν από πιο ισχυρές τράπεζες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ακριβή διάσωση των προβληματικών τραπεζών και η “συνταγή” της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν βελτίωσε σε καμία περίπτωση το οικονομικό περιβάλλον της χώρας και ουδόλως εγγυάται την επίλυση του προβλήματος χρέους και την ανάπτυξη.

Οι κρίσεις στα ευρωπαϊκά τραπεζικά συστήματα φανερώνουν ότι, από μόνα τους τα κράτη δεν μπορούν να απορροφήσουν τα ελλείμματα που δημιούργησαν οι προβληματικές συνθήκες δημιουργίας του ευρώ. Επίσης, σύμφωνα με τον Garicano, οι αποφάσεις για την τραπεζική ενοποίηση πρέπει να λαμβάνονται με γνώμονα την αύξηση της δανειοδότησης από μέρους των τραπεζών, και όχι τη διατήρηση των αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η περίπτωση της Κύπρου κατέστησε εμφανές ότι τα κράτη δεν μπορούν να εγγυηθούν από μόνα τους τις καταθέσεις και γι’ αυτό η τραπεζική ενοποίηση πρέπει απαραίτητα να περιλαμβάνει και ρήτρα για την εγγύηση των καταθέσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

O Garicano προτείνει τη διευθέτηση του θέματος της χρηματοδότησης για την εξυγίανση των ευρωπαϊκών τραπεζών μέσω της έκδοσης ενός eurobond, το οποίο θα διευκολύνει τη σταδιακή αποδέσμευση των προβληματικών τραπεζών από τους κρατικούς ισολογισμούς, τονίζοντας ωστόσο ότι αυτό δεν αναιρεί την ανάγκη για δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού αποθεματικού για τη διάσωση των τραπεζών.

Τέλος, όπως κατέδειξε η ισπανική κρίση, δεν μπορεί να υπάρξει τραπεζική ενοποίηση χωρίς τη λήψη αποφάσεων σε κεντρικό επίπεδο. Οι κυβερνήσεις των χωρών είναι προκατειλημμένες απέναντι στις τράπεζες και στον ρόλο που διαδραματίζουν στην εθνική οικονομία, με αποτέλεσμα να μην λαμβάνουν πάντα τις σωστές αποφάσεις. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας πρέπει να έχει την εξουσία να χρηματοδοτεί άμεσα και σε τιμές αγοράς τις τράπεζες.

Τράπεζες δύο ταχυτήτων: το πρόβλημα και η λύση
Οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι τονίζουν ότι η τραπεζική ενοποίηση θα διευκολύνει την εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής και θα ενισχύσει την ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτούν επιχειρήσεις και ιδιώτες, έτσι ώστε να ευοδωθεί η ανάπτυξη. Όπως επεσήμανε σε πρόσφατη ομιλία του ο Yves Mersch, μέλος του εκτελεστικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας “η οικονομική κρίση οδήγησε στον κατακερματισμό του τραπεζικού συστήματος των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι τράπεζες σε χώρες που αντιμετωπίζουν προβλήματα με τον δανεισμό από τις αγορές, κυρίως στην περιφέρεια της Ευρωζώνης, σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στον δανεισμό επιχειρήσεων και ιδιωτών, σε βαθμό δυσανάλογο με αυτό που δικαιολογεί η οικονομική συγκυρία. Παρατηρείται λοιπόν μεγάλη διαφοροποίηση στις συνθήκες χρηματοδότησης μεταξύ των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με αποτέλεσμα την παρεμπόδιση της ανάπτυξης και την αύξηση της ανεργίας”.

Τις διαπιστώσεις του Yves Mersch πιστοποιούν στοιχεία που δημοσίευσε η Deutsche Bank, τα οποία φανερώνουν τη δημιουργία τραπεζών δύο ταχυτήτων, στον πυρήνα και στο επίκεντρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, όπως φανερώνει ο Gilles Moec, Επικεφαλής της οικονομικής έρευνας για την Ευρώπη στη Deutsche Bank, σε πρόσφατο άρθρο του στο περιοδικό Economist, τα στατιστικά στοιχεία που έρχονται στο φως της δημοσιότητας καταδεικνύουν ότι οι τράπεζες στην περιφέρεια της Ευρωζώνης κάνουν αδικαιολόγητες διακρίσεις ανάμεσα σε μικρομεσαίες και μεγάλες επιχειρήσεις, καθώς αρνούνται σχεδόν συστηματικά να χορηγήσουν δάνεια στις πρώτες ή επιβάλλουν υψηλότερα επιτόκια σε σχέση με αυτά που ισχύουν για τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις.

Σύμφωνα με τις βασικές αρχές της οικονομικής θεωρίας, όταν η προσφορά χρήματος, και όχι η ζήτηση καθορίζει τη ροή κεφαλαίων, τότε υπάρχουν σοβαρά λάθη στην άσκηση της νομισματικής πολιτικής. Σύμφωνα με τον Gilles Moec, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα πρέπει να δίνει κίνητρα στα εθνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να χρηματοδοτούν επιχειρήσεις σε κλάδους στρατηγικής σημασίας για την οικονομία κάθε χώρας, ανεξάρτητα από το μέγεθος της επιχειρήσεις που ζητά το δάνειο.

Η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στην περιφέρεια της Ευρωζώνης είναι ένα ιδιαίτερα ακανθώδες πρόβλημα, το οποίο δεν έχει μόνο μια ανάγνωση. Οι τράπεζες αποφεύγουν να χρηματοδοτήσουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καθώς δεν είναι διατεθειμένες να αναλάβουν τον πιστωτικό κίνδυνο που συνεπάγεται η χορήγηση δανείων σε επιχειρήσεις που δεν αξιολογούνται από ανεξάρτητους φορείς -όπως οι εισηγμένες επιχειρήσεις- και σε επιχειρήσεις που δεν είναι βέβαιο ότι θα επιβιώσουν οικονομικά.

Και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ζητείται από τις τράπεζες να εγγυηθούν για την επιβίωση επιχειρήσεων που δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις. Το κλειδί βρίσκεται στην απομάκρυνση του πιστωτικού κινδύνου από τις τράπεζες, δηλαδή στην αναθέρμανση της αγοράς τιτλοποίησης. Ήδη ασκείται υψηλή πίεση στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ενισχύσει την αγορά των τιτλοποιημένων στοιχείων ενεργητικού.

Τεχνικά, αυτό φαίνεται ευκολότερο να εφαρμοστεί από ότι η αγορά κρατικών ομολόγων, δεδομένου ότι δεν συγκρούεται με καμία ευρωπαϊκή συνθήκη. Ωστόσο, ο ιδιαίτερος χαρακτήρας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων απαιτεί τον χειρισμό του θέματος με ιδιαίτερη προσοχή. Αν οι ηγέτες θεωρούν το κόστος υποστήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων υψηλότερο από το μακροπρόθεσμο κόστος εξυγίανσης των κρατών στην ευρωπαϊκή περιφέρεια, τότε πρέπει να παρέμβει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα - χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η χρηματοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων αποτελεί αποκλειστική της αρμοδιότητα.

Πηγές:

“Europe faces a risk of ‘zombification’”, The Economist, Μάϊος 2013

“ Banking union on the cheap will fail”, The Economist, Μαϊος 2013

“Europe Inches Closer to Establishing a Banking Union”, The New York Times, Μάϊος 2013

“Battling the Crisis: Disunity Plagues EU Banking Union Talks”, Spiegel, Μάϊος 2013

Ομιλία του Yves Mersch, Member of the Executive Board της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο σεμινάριο “Στο δρόμο προς τη σταθερότητα - Ένας διάλογος σχετικά με την ανάπτυξη της τραπεζικής ένωσης μεταξύ της επιστήμης και της πρακτικής”, Europolis-Wirtschaftswoche, Απρίλιος 2013

Ομιλία του Jörg Asmussen, Member of the Executive Board της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στην εκδήλωση “The Way Forward for the Eurozone and Europe: A Conversation with European Policymakers”, Brookings Institution και Center for the United States and Europe, Απρίλιος 2013

CFO Agenda (T. 026)
« 1 2 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο CFO Agenda Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Τρόφιμα – Ποτά

Τηλεπικοινωνίες

Goverment

Τουρισμός

Ηλεκτρικά - Ηλεκτρονικά Είδη

Retail

Ευρωπαική Ένωση

Πληροφορική

Μεταφορές / Logistics

Ενέργεια / Περιβάλλον

Κατασκευές

Sales

Ναυτιλία

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778