CFO Agenda - Πρόσβαση σε διεθνή ρευστότητα για τις ελληνικές επιχειρήσεις; Η λύση του Trade Finance

Σάββατο, 22 Σεπτεμβρίου 2018

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Corporate finance

Πρόσβαση σε διεθνή ρευστότητα για τις ελληνικές επιχειρήσεις; Η λύση του Trade Finance

23 Μαΐου 2013 | 09:37 Γράφει η Σοφία   Παπασάββα Topics: Liquidity

Κατά τη διάρκεια οικονομικής ύφεσης, οι τράπεζες, καθώς και άλλα πιστωτικά ιδρύματα, επικεντρώνονται συνήθως στις βασικές αγορές τους, τους βασικούς πελάτες και μειώνουν ουσιαστικά τις χορηγικές τους δραστηριότητες. Ταυτόχρονα, ορισμένα ιδιαίτερα δομημένα δάνεια αναπτύχθηκαν με σκοπό την προστασία των δανειστών εναντίον ακριβώς τέτοιων δύσκολων συνθηκών ή εναντίον άλλων κινδύνων που επικρατούν στις αναδυόμενες αγορές.

Αυτά τα ιδιαίτερα δομημένα δάνεια έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να βοηθήσουν να μετριαστεί ο κίνδυνος που προκύπτει από τα οικονομικά, πολιτικά και νομικά περιβάλλοντα. Η εμπορική χρηματοδότηση (trade finance) ή δομές δανεισμού προ των εξαγωγών αποτελούν ουσιαστικά δάνεια που διευκολύνουν τις ταμειακές ροές, ενώ ταυτόχρονα μετριάζουν τον κίνδυνο παραγωγής και διανομής καθώς και τους κινδύνους αποπληρωμής ή/και της χώρας.

Τα δάνεια εμπορικής χρηματοδότησης εξαρτώνται στις ταμειακές ροές που προκύπτουν από μία εταιρεία εξαγωγών. Το δάνειο συνήθως είναι έτσι δομημένο ώστε να «αιχμαλωτίζει» τις ταμειακές ροές για τη δημιουργία μίας δανειστικής ευκαιρίας που διαφορετικά θα ήταν ανέφικτη. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μεγάλες εταιρείες της Ελλάδας. Το άρθρο αυτό περιγράφει μερικά χαρακτηριστικά της δομής των δανείων εμπορικής χρηματοδότησης και υποστηρίζει πως συγκεκριμένες ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις πρέπει να εξετάσουν αυτή την επιλογή για την επόμενη χρηματοδότησή τους.

Βασική δομή
Στην πιο βασική της δομή, η εμπορική χρηματοδότηση είναι απλά εξασφαλισμένα δάνεια σε έναν παραγωγό αγαθών, με την πλειοψηφία της δραστηριότητας να λαμβάνει χώρα σε μία δικαιοδοσία που είναι διαπραγματεύσιμη από την τράπεζα. Η δομή των δανείων εμπορικής χρηματοδότησης συνήθως εμπεριέχουν ένα Όχημα Ειδικού Σκοπού (Special Purpose Vehicle – SPV), που είναι ο δανειζόμενος, σε μία δικαιοδοσία όπου οι τράπεζες αισθάνονται ασφαλείς.

Δεδομένου του σημερινού οικονομικού κλίματος, αυτή η περιοχή θα πρέπει να βρίσκεται κάπου εκτός Ελλάδας, όπως το Λουξεμβούργο ή η Ολλανδία, ή οπουδήποτε αλλού η τράπεζα αισθάνεται ασφάλεια, και οι οικονομικοί και πολιτικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χώρα είναι χαμηλοί. Το διάγραμμα απεικονίζει τη δομή των δανείων επιχειρηματικής χρηματοδότησης στην απλούστερη μορφή του.

Βήμα 1: Μόλις δημιουργηθεί το Όχημα Ειδικού Σκοπού (SPV), ξεκινά να «αγοράζει» εμπορεύματα που παράγονται από την ελληνική επιχείρηση (“Parent”) (ή άλλες θυγατρικές του ομίλου) και τα πουλάει εκ νέου για λογαριασμό της επιχείρησης σε πελάτες του εξωτερικού (“Buyers”). Αυτό το SPV εισέρχεται απευθείας σε συμβόλαια πώλησης με τους πελάτες (αγοραστές ή offtakers) και επίσης το ίδιο πουλάει εμπορεύματα απευθείας στους αγοραστές. Ως αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, το SPV επωφελείται από δύο σημαντικά στοιχεία: τα συμβόλαια των πελατών και τα απευθείας έσοδα / ταμειακές ροές, που προέρχονται από αυτά τα συμβόλαια.

Βήμα 2: Το SPV έπειτα συνάπτει δανειακή σύμβαση με ένα σύνολο δανειστών, που αισθάνονται ασφαλείς με την κινδύνους της χώρας δικαιοδοσίας του SPV. Οι δανειστές θέτουν στη διάθεση του SPV ένα δάνειο που χορηγείται σε ασφαλείς βάσεις. Ο εγγυητής της επιχείρησης απαιτείται να παρέχει στους δανειστές άνευ όρων, αμετάκλητη εγγύηση πρώτης ζήτησης. Επιπλέον, ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης (“Parent”) απαιτείται να εγγυηθεί στο δανειστή τα μερίδιά του στο SPV.

Βήμα 3: Παράλληλα με τα μερίδια και την εγγύηση του “Parent”, οι δανειστές απαιτούν μία εκχώρηση των συμβολαίων των πελατών του SPV και οποιεσδήποτε εγγυητικές πίστωσης των συμβολαίων πώλησης. Εφόσον αυτό πραγματοποιηθεί, οι δανειστές μπορούν να κατευθύνουν τους αγοραστές να καταβάλουν συμβεβλημένες πληρωμές σε έναν τραπεζικό λογαριασμό που λειτουργεί ως λογαριασμός συλλογής του δανειστή. Κάτω από τη δομή ενός δανείου εμπορικής χρηματοδότησης, όλα τα έσοδα που προέρχονται από τα συμβόλαια πελατών του SPV πληρώνονται αυτόματα σε αυτόν τον λογαριασμό. Οι δανειστές επωφελούνται επιπλέον από τις επιβαρύνσεις σε αυτόν τον λογαριασμό.

Βήμα 4: Καθώς τα μετρητά πληρώνονται στον λογαριασμό αυτό από τους αγοραστές, συγκεκριμένα προ-συμφωνημένα ποσά εισέρχονται αυτόματα σε Debt Service Reserve Account (DSRA). Ο λογαριασμός αυτός συλλέγει τους τόκους του δανειστή καθώς και τις προγραμματισμένες αποπληρωμές κεφαλαίου, όπως ορίζεται από τους όρους του δανείου. Οι δανειστές επωφελούνται παράλληλα από του τόκους του λογαριασμού.

Βήμα 5: Οι αυτόματες πληρωμές γίνονται από τον DSRA στους δανειστές τις ημερομηνίες πληρωμής των τόκων και τις προγραμματισμένες ημερομηνίες αποπληρωμής, σύμφωνα με τους όρους του δανείου.

Βήμα 6: Οποιοδήποτε ποσό πέρα και πάνω από τις απαιτήσεις του SRA θεωρείται περίσσεια ταμειακή ροή και μπορεί επομένως να ανα-κατευθυνθεί στον SPV από τον λογαριασμό συλλογής.

Αν το νόμισμα με το οποίο γίνονται οι πληρωμές δεν είναι το ίδιο με το νόμισμα του δανείου, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις επιπτώσεις, μεταξύ άλλων, στην αντιστάθμιση, τις αναλογίες κάλυψης και τη δομή του τραπεζικού λογαριασμού. Αν η τιμή των βασικών αγαθών (ή του επιτοκίου) χρειάζεται προστασία, πρέπει να γίνει αντιστάθμιση των κινδύνων με εκχώρηση στους δανειστές.

Όπως φαίνεται και από το διάγραμμα, κάθε ένα από τα βήματα 1 έως 6 λαμβάνουν χώρα έξω από την «παραβατική» δικαιοδοσία, στην περίπτωση αυτή της Ελλάδας, με την εξαίρεση ότι ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης λειτουργεί υπό του ελληνικούς νόμους. Ως αποτέλεσμα, είναι πιθανό ότι ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης θα λάβει ελάχιστη αξία, και ως εκ τούτου η υπόλοιπη δομή πρέπει να είναι άξια πίστωσης, ώστε να είναι διαπραγματεύσιμη. Αυτό συνεπάγεται ισχυρά, μόνιμα συμβόλαια με πελάτες, πληρωτέα σε σταθερά νομίσματα, από αγοραστές σε περιοχές χαμηλού κινδύνου.

Η εμπορική χρηματοδότηση ή η χρηματοδότηση προ των εξαγωγών είναι οι πιο δημοφιλείς δομές για να βοηθήσουν να μετριαστούν οι πολιτικοί και οικονομικοί κίνδυνοι και επομένως συχνά συνδέονται με τους δανειολήπτες στις αναδυόμενες αγορές. Ωστόσο, καθώς τέτοιες δομές χρησιμοποιούνται από τους δανειστές εδώ και χρόνια και οι επιτροπές των πιστωτών έχουν εξοικειωθεί με αυτές, σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο εκτός της σφαίρας της παραδοσιακής εμπορικής χρηματοδότησης. Πράγματι, παρόμοιες δομές, όπως αυτές που περιγράφονται παραπάνω, μπορεί να εφαρμοσθούν σε δανειστές που ζητούν χρηματοδότηση για να υποστηρίξουν εξαγορές ή άλλες δραστηριότητες.

Αυτά τα ιδιαίτερα δομημένα δάνεια έχουν σχεδιαστεί ακριβώς για να βοηθήσουν να μετριαστεί ο κίνδυνος που προκύπτει από τα οικονομικά, πολιτικά και νομικά περιβάλλοντα. Η εμπορική χρηματοδότηση (trade finance) ή δομές δανεισμού προ των εξαγωγών αποτελούν ουσιαστικά δάνεια που διευκολύνουν τις ταμειακές ροές, ενώ ταυτόχρονα μετριάζουν τον κίνδυνο παραγωγής και διανομής καθώς και τους κινδύνους αποπληρωμής ή/και της χώρας.

Τα δάνεια εμπορικής χρηματοδότησης εξαρτώνται στις ταμειακές ροές που προκύπτουν από μία εταιρεία εξαγωγών. Το δάνειο συνήθως είναι έτσι δομημένο ώστε να «αιχμαλωτίζει» τις ταμειακές ροές για τη δημιουργία μίας δανειστικής ευκαιρίας που διαφορετικά θα ήταν ανέφικτη. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για μεγάλες εταιρείες της Ελλάδας. Το άρθρο αυτό περιγράφει μερικά χαρακτηριστικά της δομής των δανείων εμπορικής χρηματοδότησης και υποστηρίζει πως συγκεκριμένες ελληνικές εξαγωγικές επιχειρήσεις πρέπει να εξετάσουν αυτή την επιλογή για την επόμενη χρηματοδότησή τους.

Βασική δομή
Στην πιο βασική της δομή, η εμπορική χρηματοδότηση είναι απλά εξασφαλισμένα δάνεια σε έναν παραγωγό αγαθών, με την πλειοψηφία της δραστηριότητας να λαμβάνει χώρα σε μία δικαιοδοσία που είναι διαπραγματεύσιμη από την τράπεζα. Η δομή των δανείων εμπορικής χρηματοδότησης συνήθως εμπεριέχουν ένα Όχημα Ειδικού Σκοπού (Special Purpose Vehicle – SPV), που είναι ο δανειζόμενος, σε μία δικαιοδοσία όπου οι τράπεζες αισθάνονται ασφαλείς.

Δεδομένου του σημερινού οικονομικού κλίματος, αυτή η περιοχή θα πρέπει να βρίσκεται κάπου εκτός Ελλάδας, όπως το Λουξεμβούργο ή η Ολλανδία, ή οπουδήποτε αλλού η τράπεζα αισθάνεται ασφάλεια, και οι οικονομικοί και πολιτικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τη χώρα είναι χαμηλοί. Το διάγραμμα απεικονίζει τη δομή των δανείων επιχειρηματικής χρηματοδότησης στην απλούστερη μορφή του.

Βήμα 1: Μόλις δημιουργηθεί το Όχημα Ειδικού Σκοπού (SPV), ξεκινά να «αγοράζει» εμπορεύματα που παράγονται από την ελληνική επιχείρηση (“Parent”) (ή άλλες θυγατρικές του ομίλου) και τα πουλάει εκ νέου για λογαριασμό της επιχείρησης σε πελάτες του εξωτερικού (“Buyers”). Αυτό το SPV εισέρχεται απευθείας σε συμβόλαια πώλησης με τους πελάτες (αγοραστές ή offtakers) και επίσης το ίδιο πουλάει εμπορεύματα απευθείας στους αγοραστές. Ως αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, το SPV επωφελείται από δύο σημαντικά στοιχεία: τα συμβόλαια των πελατών και τα απευθείας έσοδα / ταμειακές ροές, που προέρχονται από αυτά τα συμβόλαια.

Βήμα 2: Το SPV έπειτα συνάπτει δανειακή σύμβαση με ένα σύνολο δανειστών, που αισθάνονται ασφαλείς με την κινδύνους της χώρας δικαιοδοσίας του SPV. Οι δανειστές θέτουν στη διάθεση του SPV ένα δάνειο που χορηγείται σε ασφαλείς βάσεις. Ο εγγυητής της επιχείρησης απαιτείται να παρέχει στους δανειστές άνευ όρων, αμετάκλητη εγγύηση πρώτης ζήτησης. Επιπλέον, ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης (“Parent”) απαιτείται να εγγυηθεί στο δανειστή τα μερίδιά του στο SPV.

Βήμα 3: Παράλληλα με τα μερίδια και την εγγύηση του “Parent”, οι δανειστές απαιτούν μία εκχώρηση των συμβολαίων των πελατών του SPV και οποιεσδήποτε εγγυητικές πίστωσης των συμβολαίων πώλησης. Εφόσον αυτό πραγματοποιηθεί, οι δανειστές μπορούν να κατευθύνουν τους αγοραστές να καταβάλουν συμβεβλημένες πληρωμές σε έναν τραπεζικό λογαριασμό που λειτουργεί ως λογαριασμός συλλογής του δανειστή. Κάτω από τη δομή ενός δανείου εμπορικής χρηματοδότησης, όλα τα έσοδα που προέρχονται από τα συμβόλαια πελατών του SPV πληρώνονται αυτόματα σε αυτόν τον λογαριασμό. Οι δανειστές επωφελούνται επιπλέον από τις επιβαρύνσεις σε αυτόν τον λογαριασμό.

Βήμα 4: Καθώς τα μετρητά πληρώνονται στον λογαριασμό αυτό από τους αγοραστές, συγκεκριμένα προ-συμφωνημένα ποσά εισέρχονται αυτόματα σε Debt Service Reserve Account (DSRA). Ο λογαριασμός αυτός συλλέγει τους τόκους του δανειστή καθώς και τις προγραμματισμένες αποπληρωμές κεφαλαίου, όπως ορίζεται από τους όρους του δανείου. Οι δανειστές επωφελούνται παράλληλα από του τόκους του λογαριασμού.

Βήμα 5: Οι αυτόματες πληρωμές γίνονται από τον DSRA στους δανειστές τις ημερομηνίες πληρωμής των τόκων και τις προγραμματισμένες ημερομηνίες αποπληρωμής, σύμφωνα με τους όρους του δανείου.

Βήμα 6: Οποιοδήποτε ποσό πέρα και πάνω από τις απαιτήσεις του SRA θεωρείται περίσσεια ταμειακή ροή και μπορεί επομένως να ανα-κατευθυνθεί στον SPV από τον λογαριασμό συλλογής.

Αν το νόμισμα με το οποίο γίνονται οι πληρωμές δεν είναι το ίδιο με το νόμισμα του δανείου, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις επιπτώσεις, μεταξύ άλλων, στην αντιστάθμιση, τις αναλογίες κάλυψης και τη δομή του τραπεζικού λογαριασμού. Αν η τιμή των βασικών αγαθών (ή του επιτοκίου) χρειάζεται προστασία, πρέπει να γίνει αντιστάθμιση των κινδύνων με εκχώρηση στους δανειστές.

Όπως φαίνεται και από το διάγραμμα, κάθε ένα από τα βήματα 1 έως 6 λαμβάνουν χώρα έξω από την «παραβατική» δικαιοδοσία, στην περίπτωση αυτή της Ελλάδας, με την εξαίρεση ότι ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης λειτουργεί υπό του ελληνικούς νόμους. Ως αποτέλεσμα, είναι πιθανό ότι ο εγγυητής της ελληνικής επιχείρησης θα λάβει ελάχιστη αξία, και ως εκ τούτου η υπόλοιπη δομή πρέπει να είναι άξια πίστωσης, ώστε να είναι διαπραγματεύσιμη. Αυτό συνεπάγεται ισχυρά, μόνιμα συμβόλαια με πελάτες, πληρωτέα σε σταθερά νομίσματα, από αγοραστές σε περιοχές χαμηλού κινδύνου.

Η εμπορική χρηματοδότηση ή η χρηματοδότηση προ των εξαγωγών είναι οι πιο δημοφιλείς δομές για να βοηθήσουν να μετριαστούν οι πολιτικοί και οικονομικοί κίνδυνοι και επομένως συχνά συνδέονται με τους δανειολήπτες στις αναδυόμενες αγορές. Ωστόσο, καθώς τέτοιες δομές χρησιμοποιούνται από τους δανειστές εδώ και χρόνια και οι επιτροπές των πιστωτών έχουν εξοικειωθεί με αυτές, σε αυτό το οικονομικό περιβάλλον χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο εκτός της σφαίρας της παραδοσιακής εμπορικής χρηματοδότησης. Πράγματι, παρόμοιες δομές, όπως αυτές που περιγράφονται παραπάνω, μπορεί να εφαρμοσθούν σε δανειστές που ζητούν χρηματοδότηση για να υποστηρίξουν εξαγορές ή άλλες δραστηριότητες.


Πηγές ρευστότητας
Οι οργανισμοί εξαγωγικών πιστώσεων αποτελούν συχνά το κλειδί για την παροχή βοήθειας στους δανειολήπτες που πραγματοποιούν εξαγωγές έτσι ώστε να προχωρήσουν σε τραπεζικό δανεισμό, ωστόσο στην περίπτωση της Ελλάδας, αυτό δεν ισχύει. Μεταξύ των εμπορικών τραπεζών που είναι ενεργές στη χρηματοδότηση του εμπορίου συμπεριλαμβάνονται οι HSBC, Deutsche Bank, Citi, ING, Raiffeisen Bank, Barclays και UniCredit.

Δυστυχώς όμως, παρά το γεγονός ότι αυτά τα ιδρύματα έχουν παρουσία στην Ελλάδα, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προτίθενται ή μπορούν να δανείσουν στις ελληνικές επιχειρήσεις. Οι CFOs των ελληνικών επιχειρήσεων που αναγνωρίζουν τις δομές της χρηματοδότησης του εμπορίου και θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν στις επιχειρήσεις τους, είναι πιο πιθανό να κερδίσουν κάποιο ενδεικτικό ενδιαφέρον από δανειστές του εξωτερικού, σε σχέση με το αν αποφάσιζαν να προσεγγίσουν τις τράπεζες στην Ελλάδα. Γιατί; Διότι η φύση του κινδύνου που οι δανειστές προσπαθούν να μετριάσουν, συνεπάγεται ότι η χρηματοδότηση θα πρέπει να «εξαχθεί» σε ένα SPV σε μία περιοχή εκτός της Ελλάδας.

Για παράδειγμα, η HSBC Greece μπορεί να χρειαστεί να μειώσει δραστικά το δανεισμό της σε ελληνικές επιχειρήσεις, ωστόσο η HSBC Amsterdam μπορεί να δείξει ενδιαφέρον στη δομή της εμπορικής χρηματοδότησης που «προσπερνάει» εντελώς την Ελλάδα, για χάρη της Ολλανδικής δικαιοδοσίας. Αντίστοιχα μπορεί να ενεργήσει και η Barclays London, η Raiffeisen Vienna και άλλες.

Όλοι αυτοί οι δανειστές έχουν τη δυνατότητα να αναδιαμορφώσουν και να επηρεάσουν το δανεισμό σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αν οι επιχειρηματικοί δανειολήπτες ήταν προετοιμασμένοι καλύτερα για τους διεθνείς δανειστές και αν είχαν ρεαλιστικές προσδοκίες από τις παροχές των τραπεζών, η πρόσβαση στη ρευστότητα θα μπορούσε να επιτευχθεί βάσει των μηχανισμών χρηματοδότησης του εμπορίου.

Στην περίπτωση των Ελλήνων εξαγωγέων, η πιο σημαντική δράση ενός CFO για να εξοικονομήσει χρόνο και χρήμα, είναι να δαπανήσει χρόνο στην προετοιμασία, πριν εμπλακούν οι τράπεζες. Οι διεθνείς τράπεζες απαιτούν ένα αιτιολογημένο σύνολο προβλέψεων, επικυρωμένων από ανεξάρτητες πηγές και συγκρινόμενων με τους ανταγωνιστές και τον κλάδο. Οι διεθνείς τράπεζες χρειάζονται sensitivity scenarios και είναι η ανάλυση των προβλέψεων των επιχειρηματικών πλάνων που καθορίζει τα περισσότερα στοιχεία της χρηματοδότησης: η δομή του δανείου, το ποσό, ο σκοπός, το χρονοδιάγραμμα της αποπληρωμής, οι χρηματοοικονομικοί όροι.

Η εταιρική ευθύνη
Για έναν CFO που σχεδιάζει μία αναδιάρθρωση της εμπορικής χρηματοδότησης, οι νομικές συμβουλές είναι απολύτως απαραίτητες. Αυτή είναι ίσως η μόνη περίπτωση που ισχύει το «πρέπει κανείς να ξοδέψει χρήματα για να βγάλει χρήματα». Υπάρχει μία πληθώρα διεθνών και εγχώριων δικηγορικών γραφείων στην Ελλάδα, πολλά από τα οποία θα έχουν λάβει μέρος σε αναδιαρθρώσεις επιχειρηματικών δανείων, αν όχι για ελληνικές εταιρείες, σε χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις στην προσέλκυση διεθνούς ρευστότητας.

Η εμπορική χρηματοδότηση είναι πολύ δημοφιλής στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη καθώς και σε πολλές χώρες της Αφρικής, με δικηγορικά γραφεία να εκπροσωπούν τόσο τους δανειστές όσο και τους δανειολήπτες σε κάθε μία από αυτές τις συναλλαγές. Τα δικηγορικά γραφεία θα ορίσουν την κατάλληλη δικαιοδοσία τους για κάθε SPV καθώς και το περιεχόμενο των εμπορικών συμφωνιών για να εξασφαλίσουν ότι είναι δυνατόν να χρηματοδοτηθούν. Τα δικηγορικά γραφεία θα βοηθήσουν επίσης στη διερεύνηση των στοιχείων των παραγγελιών που μπορεί να χρειαστούν για να κάνουν ένα πιθανό δάνειο «ελκυστικό» στους διεθνείς δανειστές.

Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι τα προφανή εμπορεύματα που μπορεί να επωφεληθούν από την αναδιάρθρωση των δανείων, όπως και ο καπνός, οι ντομάτες, το ελαιόλαδο και πολλά παρόμοια εμπορεύματα, αλλά στην ουσία οποιοδήποτε εξαγώγιμο προϊόν μπορεί να είναι υποψήφιο για αναδιάρθρωση του δανείου. Και οι νομικές συμβουλές θα βοηθήσουν να προσδιοριστούν οι παράγοντες που θα διευκολύνουν τη διαδικασία. Ένα ακόμη στοιχείο που απαιτεί την προσοχή του CFO είναι η αίτηση εκδήλωσης ενδιαφέροντος (Request for Proposal - “RFP”).

Το RFP αποτελεί ευκαιρία για τον CFO να παρουσιάσει τα βασικά στοιχεία της επιχείρησης καθώς και την ευκαιρία χρηματοδότησης προς τους δανειστές. Το RFP είναι βασικά ένα βήμα που συνήθως παραλείπεται στο σύνολό του από τους Έλληνες εταιρικούς δανειολήπτες, αν και βοηθά στη δομή της πρότασης, παρουσιάζοντας και συγκρίνοντας τις απαντήσεις από τους δανειστές και παρέχει το πλαίσιο για την αξιολόγηση των επιλογών. Σε περιόδους «άφθονης» ρευστότητας, το RFP βοηθάει τον CFO να διερευνήσει τις διάφορες προσφορές για να επιλέξει την καλύτερη.

Αντίθετα, σε περιόδους περιορισμένης ρευστότητας, η διερεύνηση των προσφορών αφορά λιγότερο τη δημιουργία ανταγωνισμού μεταξύ των δανειστών και περισσότερο την ανακάλυψη πηγών χρηματοδότησης που διαφορετικά θα έμεναν ανεξερεύνητες. Ένας CFO που ενδιαφέρεται να εξερευνήσει τις δυνατότητες της χρηματοδότησης του εμπορίου επιβάλλεται να αφιερώσει χρόνο και πόρους για να αναγνωρίσει όχι μόνο τη σωστή νομική δομή, αλλά και τη σωστή τράπεζα που είναι πιο πιθανό να αυξήσει τις πιθανότητες επιτυχίας στη χρηματοδότηση ενός εμπορικού δανείου.

Οι συμβουλές είναι διαθέσιμες από δικηγόρους, φοροτεχνικούς και συμβούλους δανείων. Υπάρχουν τράπεζες με εξειδίκευση και ενδιαφέρον στην εμπορική χρηματοδότηση. Τα δάνεια εμπορικής χρηματοδότησης είναι μία δοκιμασμένη δομή, που συνήθως βασίζεται στις οδηγίες του Loan Market Association διευκολύνοντας την αποτελεσματική χρηματοδότηση. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από εταιρείες ιδανικές για λήψη δανείων εμπορικής χρηματοδότησης, αφού παράγουν αγαθά ιδανικά για εξαγωγές.

Όλα τα κομμάτια, λοιπόν, φαίνεται να βρίσκονται στη θέση τους, ώστε η ευθύνη παραμένει με τον CFO που πρέπει να ανυψώσει την εικόνα της εταιρείας και να προσεγγίσει τους κατάλληλους συνεργάτες. Οι κατάλληλοι συνεργάτες θα βοηθήσουν έτσι ώστε η εμπορική χρηματοδότηση να αποτελέσει λύση στους περιορισμούς της ρευστότητας που αντιμετωπίζονται από πολλές εταιρείες τους ελληνικού ιδιωτικού τομέα καθημερινά.

* Η Σοφία Παπασάββα είναι Partner στην EM Finance Consulting (“EMFC”), συμβουλευτική εταιρεία δανεισμού που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ επιχειρήσεων και της πιστωτικής κοινότητας. Η EMFC βοηθά στη μετάφραση των δανειακών αναγκών σε αξιόπιστες προτάσεις και στέκεται δίπλα στο δανειζόμενο καθ’ όλη τη διάρκεια της δανειακής διαδικασίας. Πριν τη δημιουργία της EMFC, η Σοφία εργαζόταν στον τραπεζικό κλάδο για 12 χρόνια, δημιουργώντας και εκτελώντας κοινοπρακτικά δάνεια για εταιρείες από αναπτυσσόμενες αγορές όπως τα: Αφγανιστάν, Βολιβία, Βραζιλία, Κονγκό, Ελ Σαλβαδόρ, Αίγυπτο, Γκάνα, Ουγγαρία, Κένυα, Παλαιστίνη, Ρουάντα, Σιέρρα Λεόνε, Τανζανία και άλλες.

CFO Agenda (T. 025)
« 1 2 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο CFO Agenda Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Τρόφιμα – Ποτά

Τηλεπικοινωνίες

Goverment

Τουρισμός

Ηλεκτρικά - Ηλεκτρονικά Είδη

Retail

Ευρωπαική Ένωση

Πληροφορική

Μεταφορές / Logistics

Ενέργεια / Περιβάλλον

Κατασκευές

Sales

Ναυτιλία

©2018 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778