CFO Agenda - Αυτογνωσία και Χρέος της Ελλάδος

Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Business strategy

Αυτογνωσία και Χρέος της Ελλάδος

26 Ιουνίου 2013 | 09:40 Γράφει ο Αναστάσιος  Ροδόπουλος Topics: In Macro

Αναστάσιος Ροδόπουλος

Η συζήτηση για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και της προσέλκυσης ξένων επενδύσεων δημιουργεί εντάσεις στην κοινωνία και προστριβές μεταξύ των πολιτικών. Ωστόσο, το ερώτημα δεν είναι αν πρέπει να πουλήσουμε μέρος της εθνικής περιουσίας για να μειώσουμε το χρέος: για κάθε λογικό άνθρωπο, η απάντηση είναι ναι. Το ερώτημα που έχει σημασία είναι αν μπορούμε, πότε θα είμαστε σε θέση να το κάνουμε και τι θα αποκομίσουμε.

Ποιος μπορεί να δώσει απάντηση στα ερωτήματα σχετικά με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας; Η πολιτική σπέκουλα της μείζονος συμπολίτευσης και της «τρελαμένης» αντιπολίτευσης είναι επιεικώς εξοργιστική και εθνικά επιζήμια, ειδικά, όταν το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου χρέους οφείλεται (κυρίως) σε δικά τους «κατορθώματα», αλλά και κατορθώματα πολλών από εμάς.

Το χρέος δημιουργείται από τα ετήσια πρωτογενή ελλείμματα. Κάθε χρονιά που το κράτος ξοδεύει περισσότερα από όσα μαζεύει δημιουργεί πρωτογενές έλλειμμα. Αυτό προστίθεται στο χρέος και, φυσικά τοκίζεται. Κάθε χρόνο το κράτος δανείζεται (δηλ. δανειζόταν για πολλά χρόνια) για να καλύψει τόκους και δόσεις του παλαιού χρέους και το πρωτογενές έλλειμμα. Ας πάμε λίγο πίσω στην ιστορία, από όπου πάντα πρέπει να διδασκόμαστε. Τι έγινε μεταξύ του 1980-2010 δηλαδή;

- Ξεχάσαμε την βασική αρχή της παραγωγικής εργασίας.
- Διορίστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από τα πλήθη “που μας ψήφιζαν”, χωρίς να δίνεται σημασία στα προσόντα των υποψηφίων ή στις ανάγκες στελέχωσης δημοσίων και ημι-δημοσίων οργανισμών.
- Λοιδορούσαμε την επίπονη εργασία και προτρέπαμε τους νέους μας στην εύκολη ζωή με λίγη εργασία και με πολλά πτυχία,
- Δεν μάθαμε ποτέ πώς να εργαζόμαστε με σύστημα και να συνεργαζόμαστε εποικοδομητικά
- “Πολεμήσαμε” όλες ανεξαρτήτως τις έννοιες της “πολυεθνικής” και τοπικής εταιρείας της.
- Σταματήσαμε κάθε διαδικασία ουσιαστικού ελέγχου στη Δημόσια Διοίκηση και γενικότερα καταστρέψαμε τον παραγωγικό και ελεγκτικό μηχανισμό της χώρας σε όλες τις εξουσίες και τις λειτουργίες του κράτους.
- Νομοθετήσαμε για “ψύλλου πήδημα” αρκεί να “συμφέρει” τους οπαδούς μας και εμάς, κυρίως την εξουσία και τους ημετέρους,
- Θεριέψαμε όλα τα συνδικάτα που είναι μεν χρήσιμα, αλλά τα κάναμε να λειτουργούν χωρίς έλεγχο και κριτική για το έργο τους.
- Αφήσαμε την πρωτογενή παραγωγή, και κυρίως μειώσαμε την αγροτική μας παραγωγή από το 25% της τότε συμμετοχής της στο ΑΕΠ, σε λιγότερο από 10% σήμερα.

Η συζήτηση για τους διορισμούς έχει ανοίξει από το τέλος της δεκαετίας του 1970, όταν το σύνολο των εργαζομένων στο δημόσιο ήταν περίπου 183.000 υπάλληλοι, όπως ανέφεραν τα επίσημα στοιχεία. Ο αριθμός θεωρήθηκε υπερβολικός από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση για μια χώρα με πληθυσμό 9,5 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Αυτό φυσικά δεν άλλαξε κάτι, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι αριθμούσαν τους 380.000 το 1983, τους 550.000 το 1987, τους 750.000 το 2001, για να καταλήξουμε στους 1,18 εκατ. δημόσιους υπάλληλους το 2011, με την αντίστοιχη εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού από 9,5 εκατ. το 1980, σε 10,8 εκατ. το 2011. Την ίδια περίοδο (1980-2010) εισέρρευσαν από επιδοτήσεις και χρηματοδοτικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την χώρα μας περίπου 286 δις. ευρώ, όπως αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος, τα οποία οικειοποιήθηκαν πολλοί Έλληνες.

Την ίδια στιγμή, εισπράττονταν τουλάχιστον 200.000 παράνομες συντάξεις σε διάφορες κατηγορίες του πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό το πρόσφατο παράδειγμα με περιοχές της Ελλάδας όπου οι τυφλοί αντιστοιχούσαν στο 18%  του τοπικού πληθυσμού -ποσοστό που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ καθώς ξεπερνά κατά πολύ το 3-4%, που ισχύει διεθνώς ως ανώτατο όριο επί του τοπικού ή/και επί του συνολικού πληθυσμού.Δημιουργήσαμε λοιπόν ένα Τέρας και όλοι, ακόμη και σήμερα, “ποιούν την νήσσα”.  Και μολονότι όλες οι εκθέσεις υποδεικνύουν ότι πρέπει να παλέψουμε αυτό το Τέρας και εμείς συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε και να χτυπάμε κυρίως την ιδιωτική οικονομία.

Το αόρατο χρέος
Συνηθίσαμε να μιλάμε για το χρέος σαν να είναι κάτι που ανακαλύψαμε με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο το χρέος μας θύμιζε συνεχώς την παρουσία του. Μπορεί να το δει κανείς στις πρώην κατάφυτες παρυφές της Πάρνηθας και της Πεντέλης και στα ολυμπιακά ερείπια κατεβαίνοντας την Κηφισίας.

Μας λέει “καλημέρα” κάθε πρωί, στο πρόσωπο των γειτόνων μας: είναι ο 55άρης συνταξιούχος της ΔΕΗ και η σύζυγός του που μόλις συνταξιοδοτήθηκε από το υπουργείο Οικονομικών στα 50 της. Είναι και ο 25χρονος γιος τους που προσλήφθηκε από τον θείο στο υπουργείο «με σύμβαση».

Ποιος μπορεί να δώσει απάντηση στα ερωτήματα σχετικά με την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας; Η πολιτική σπέκουλα της μείζονος συμπολίτευσης και της «τρελαμένης» αντιπολίτευσης είναι επιεικώς εξοργιστική και εθνικά επιζήμια, ειδικά, όταν το μεγαλύτερο μέρος του τεράστιου χρέους οφείλεται (κυρίως) σε δικά τους «κατορθώματα», αλλά και κατορθώματα πολλών από εμάς.

Το χρέος δημιουργείται από τα ετήσια πρωτογενή ελλείμματα. Κάθε χρονιά που το κράτος ξοδεύει περισσότερα από όσα μαζεύει δημιουργεί πρωτογενές έλλειμμα. Αυτό προστίθεται στο χρέος και, φυσικά τοκίζεται. Κάθε χρόνο το κράτος δανείζεται (δηλ. δανειζόταν για πολλά χρόνια) για να καλύψει τόκους και δόσεις του παλαιού χρέους και το πρωτογενές έλλειμμα. Ας πάμε λίγο πίσω στην ιστορία, από όπου πάντα πρέπει να διδασκόμαστε. Τι έγινε μεταξύ του 1980-2010 δηλαδή;

- Ξεχάσαμε την βασική αρχή της παραγωγικής εργασίας.
- Διορίστηκαν εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι από τα πλήθη “που μας ψήφιζαν”, χωρίς να δίνεται σημασία στα προσόντα των υποψηφίων ή στις ανάγκες στελέχωσης δημοσίων και ημι-δημοσίων οργανισμών.
- Λοιδορούσαμε την επίπονη εργασία και προτρέπαμε τους νέους μας στην εύκολη ζωή με λίγη εργασία και με πολλά πτυχία,
- Δεν μάθαμε ποτέ πώς να εργαζόμαστε με σύστημα και να συνεργαζόμαστε εποικοδομητικά
- “Πολεμήσαμε” όλες ανεξαρτήτως τις έννοιες της “πολυεθνικής” και τοπικής εταιρείας της.
- Σταματήσαμε κάθε διαδικασία ουσιαστικού ελέγχου στη Δημόσια Διοίκηση και γενικότερα καταστρέψαμε τον παραγωγικό και ελεγκτικό μηχανισμό της χώρας σε όλες τις εξουσίες και τις λειτουργίες του κράτους.
- Νομοθετήσαμε για “ψύλλου πήδημα” αρκεί να “συμφέρει” τους οπαδούς μας και εμάς, κυρίως την εξουσία και τους ημετέρους,
- Θεριέψαμε όλα τα συνδικάτα που είναι μεν χρήσιμα, αλλά τα κάναμε να λειτουργούν χωρίς έλεγχο και κριτική για το έργο τους.
- Αφήσαμε την πρωτογενή παραγωγή, και κυρίως μειώσαμε την αγροτική μας παραγωγή από το 25% της τότε συμμετοχής της στο ΑΕΠ, σε λιγότερο από 10% σήμερα.

Η συζήτηση για τους διορισμούς έχει ανοίξει από το τέλος της δεκαετίας του 1970, όταν το σύνολο των εργαζομένων στο δημόσιο ήταν περίπου 183.000 υπάλληλοι, όπως ανέφεραν τα επίσημα στοιχεία. Ο αριθμός θεωρήθηκε υπερβολικός από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση για μια χώρα με πληθυσμό 9,5 εκατομμυρίων ανθρώπων.

Αυτό φυσικά δεν άλλαξε κάτι, καθώς οι δημόσιοι υπάλληλοι αριθμούσαν τους 380.000 το 1983, τους 550.000 το 1987, τους 750.000 το 2001, για να καταλήξουμε στους 1,18 εκατ. δημόσιους υπάλληλους το 2011, με την αντίστοιχη εξέλιξη του ελληνικού πληθυσμού από 9,5 εκατ. το 1980, σε 10,8 εκατ. το 2011. Την ίδια περίοδο (1980-2010) εισέρρευσαν από επιδοτήσεις και χρηματοδοτικά προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την χώρα μας περίπου 286 δις. ευρώ, όπως αναφέρουν τα επίσημα στοιχεία της Τράπεζας Ελλάδος, τα οποία οικειοποιήθηκαν πολλοί Έλληνες.

Την ίδια στιγμή, εισπράττονταν τουλάχιστον 200.000 παράνομες συντάξεις σε διάφορες κατηγορίες του πληθυσμού. Είναι χαρακτηριστικό το πρόσφατο παράδειγμα με περιοχές της Ελλάδας όπου οι τυφλοί αντιστοιχούσαν στο 18%  του τοπικού πληθυσμού -ποσοστό που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ καθώς ξεπερνά κατά πολύ το 3-4%, που ισχύει διεθνώς ως ανώτατο όριο επί του τοπικού ή/και επί του συνολικού πληθυσμού.Δημιουργήσαμε λοιπόν ένα Τέρας και όλοι, ακόμη και σήμερα, “ποιούν την νήσσα”.  Και μολονότι όλες οι εκθέσεις υποδεικνύουν ότι πρέπει να παλέψουμε αυτό το Τέρας και εμείς συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε και να χτυπάμε κυρίως την ιδιωτική οικονομία.

Το αόρατο χρέος
Συνηθίσαμε να μιλάμε για το χρέος σαν να είναι κάτι που ανακαλύψαμε με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης. Ωστόσο το χρέος μας θύμιζε συνεχώς την παρουσία του. Μπορεί να το δει κανείς στις πρώην κατάφυτες παρυφές της Πάρνηθας και της Πεντέλης και στα ολυμπιακά ερείπια κατεβαίνοντας την Κηφισίας.

Μας λέει “καλημέρα” κάθε πρωί, στο πρόσωπο των γειτόνων μας: είναι ο 55άρης συνταξιούχος της ΔΕΗ και η σύζυγός του που μόλις συνταξιοδοτήθηκε από το υπουργείο Οικονομικών στα 50 της. Είναι και ο 25χρονος γιος τους που προσλήφθηκε από τον θείο στο υπουργείο «με σύμβαση».



Μια οικογένεια που δηλώνει εισόδημα 8.000 ευρώ τον μήνα, με προσφορά στην εθνική οικονομία ακριβώς μηδέν. Βλέπουμε το χρέος στον Έλληνα αγρότη που «πάχυνε» τα τελευταία 30 χρόνια με τις επιδοτήσεις και το καθισιό, τόσο που ταλανίζεται από καρδιαγγειακά νοσήματα. Το βλέπουμε στα εκατοντάδες δισεκατομμύρια των καταθέσεων στην Ελβετία, στους γάμους στο Παρίσι, στο Χρηματιστήριο του 2000, στους γιατρούς της De Puy, και στα «χρυσά παιδιά» της κάθε απόχρωσης λαίλαπας του 1981-2010.

Έτσι μαζεύτηκαν τα 360 δις. ευρώ που χρωστούσαμε μέχρι το 2011, και στην συνέχεια έγινε το κούρεμα του Ελληνικού χρέους κατά ακριβώς 110 δις. ευρώ. Είναι το μεγαλύτερο σε αξία συστημικό κούρεμα χώρας που έγινε στον κόσμο και μάλιστα επιτυχές! Ακολούθησε το κούρεμα των περίπου 30 δις. ευρώ. Τα υπόλοιπα τα χρωστάμε ακόμα σε κεντρικές τράπεζες, στα συνταξιοδοτικά ταμεία της Γερμανίας και της Ολλανδίας κλπ., και όχι στους «σπεκουλαδόρους», όπως ωρύεται η παράφρων Αριστερά-Δεξιά κλπ. και οι λοιποί που απλά φωνάζουν.

Πολλοί θέλουν να γίνουν “οι τιμητές του δίκιου” του ελληνικού λαού, χωρίς οι περισσότεροι να έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους. Το κούρεμα πραγματοποιήθηκε με την πρακτική βοήθεια και κυρίως με την υποστήριξη των ευρωπαίων εταίρων μας και με όλα τα τεχνικά μέσα που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν σε μια τόσο δύσκολη διαδικασία.

Εντούτοις, η αλήθεια παραποιείται κάθε μέρα, κυρίως από φορείς που μιλούν σε κάποια Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και ανθρώπους που δεν γνωρίζουν πώς κινούνται οι αγορές, που δεν καταλαβαίνουν ότι οι καιροί έχουν αλλάξει και πως ότι γίνεται σήμερα στην αγορά μίας χώρας επιδρά σημαντικά και άμεσα πλέον στις υπόλοιπες χώρες. Δυστυχώς πολλοί λίγοι καταλαβαίνουν τι έχει γίνει και ακόμη περισσότεροι, ενώ καταλαβαίνουν, προσποιούνται ότι δεν αντιλαμβάνονται τα πράγματα, κυρίως σχετικά με το ζήτημα της αποπληρωμής του χρέους. Απορώ τι έκανε η διοικητική εξουσία της χώρας το προηγούμενο διάστημα των 25-30 ετών και πως αντέχει ακόμη αυτή η χώρα. Ακόμη και τώρα όμως δεν έχουμε την απαραίτητη αυτογνωσία, που μας δίδαξαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι.

Μύθοι και αλήθειες
Το διαβόητο Μνημόνιο έχει, συνεπώς, έναν πολύ απλό λόγο ύπαρξης. Μας δίνει δανεικά που καλύπτουν τις ανάγκες του χρέους και το ετήσιο πρωτογενές έλλειμμα, με την υπόσχεση, όμως, ότι θα το μηδενίσουμε το 2014. Αυτό σημαίνει ότι από το 2014-2015 και μετά, το χρέος θα αρχίσει να μικραίνει και θα το χρηματοδοτούμε πλέον, με τις δικές μας δυνάμεις, δηλαδή από πρωτογενή πλεονάσματα, όπως έγινε τις περισσότερες από τις χρονιές της πρωθυπουργίας Σημίτη, με αποτέλεσμα την «κατάκτηση» του ευρώ.

Ήταν πράγματι έτσι όμως εκείνη την ερίοδο; ή τεχνηέντως έτσι παρουσιάστηκε; Μάλλον το δεύτερο, καθώς έχουμε να δούμε πραγματικό πρωτογενές πλεόνασμα στην Ελλάδα από την δεκαετία του 1980. Και ίσως πάλι δούμε το πρωτογενές πλεόνασμα στα μέσα του 2013 και μετά…

Η μείωση του χρέους με την παραγωγή πρωτογενούς πλεονάσματος, ενώ είναι θεωρητικά σωστός και απόλυτα αναγκαίος, είναι βραδύς για το μέγεθος του χρέους. Είναι και αβέβαιος, γιατί προϋποθέτει λαό πιο πειθαρχημένο από τον ελληνικό και ταχεία οικονομική ανάπτυξη, κάτι δύσκολο στη σημερινή και προβλέψιμη μεσοπρόθεσμα διεθνή συγκυρία. Ο μόνος άλλος τρόπος, συνεπώς, είναι ο αντίστροφος του τρόπου με τον οποίο δημιουργήθηκε το χρέος.

Δηλαδή, περισσότερη φαντασία, δημιουργία και δουλειά, και πώληση ή/και εκμετάλλευση της ευρύτερης δημόσιας περιουσίας μας όπου πρέπει (εκτός αυτών που είναι στρατηγικής σημασίας) σε λογικές τιμές και κυρίως όσων φτιάξαμε με δανεικά. Φυσικά, πουλώντας τα αξιοθρήνητα (λόγω ότι τα παρατήσαμε στην τύχη τους) ολυμπιακά «σκουπίδια», δεν θα πάρουμε πολλά. Δυστυχώς δεν είχαν οι “ιθύνοντες” τη στοιχειώδη ικανότητα να διαχειριστούν και να ενοικιάσουν ή να πουλήσουν τα ολυμπιακά ακίνητα μετά το 2004 έως σήμερα, καθότι οι ολυμπιακοί αγώνες του 2004 μας στοίχησαν 52 δις. ευρώ.

Με τους Ολυμπιακούς Αγώνες παρουσιάσαμε την καλύτερη εικόνα ως χώρα, αλλά η επένδυση σχεδόν για όλα πήγε στράφι. Ακόμα όμως και σε αυτή την περίπτωση, αν υποθέσουμε ότι κάποιος ενδιαφέρεται να αγοράσει τα ολυμπιακά ακίνητα, κάποια λεφτά θα ξοδέψει για να τα αναπτύξει, κάποιοι θα δουλέψουν, θα εισπράξουμε φόρους και, κυρίως, θα γλιτώσουμε από τα έξοδα που ακόμη μας δημιουργούν. Το ίδιο και με τα λοιπά ακίνητα του δημοσίου και τις περίφημες “εθνικές ΔΕΚΟ”.

Αν παραφρονήσει κάποιος και αγοράσει το 35% της ΔΕΗ, πακέτο με τη ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, θα νιώσει κανείς «εθνική ντροπή» ή αντίθετα απέραντη ανακούφιση; Έχουν γίνει πάντως κάποιες αποκρατικοποιήσεις και επενδύσεις τα τελευταία χρόνια με επιτυχία. Το θέμα είναι να συνεχιστούν για να τονωθεί η αγορά.Δεν είναι εθνική ντροπή οι αποκρατικοποιήσεις. Εθνική ντροπή είναι να χάνεις τα καλύτερα παιδιά σου γιατί δεν μπορείς να τα σπουδάσεις και να τους βρεις δουλειά.

Όλοι οι νέοι πάντα έχουν δίκιο και πάντα είναι καλύτεροι από την προηγούμενη γενιά. Ας αφήσουμε, λοιπόν, τις κλάψες και τον εθνικό αυτοχειριασμό και ας ψάξουμε για λύσεις πραγματικής εθνικής υπερηφάνειας. Δηλαδή, να μην χρωστάμε περισσότερα από όσα αντέχουμε και να ξεπληρώνουμε με άνεση και λογική. Ίσως τότε να μπορέσουμε να διεκδικήσουμε και τα άλλα εθνικά μας δίκαια, που τα «ξεχνάμε» αναγκαστικά, όσο είμαστε πνιγμένοι στα χρέη.Ωστόσο, το τελευταίο έτος 2012 και μέχρι σήμερα έχουνε γίνει σημαντικά θετικά βήματα και έχουν ληφθεί και εκτελεστεί επιτυχή μέτρα, αλλά όπως πάντα σε τέτοιες κρίσεις “μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά”,  δηλαδή κυρίως ο ιδιωτικός τομέας. Ας ελπίσουμε ότι αυτό θα αποκατασταθεί έστω και σταδιακά τα επόμενα χρόνια.

CFO Agenda (T. 026)
« 1 2 »
Έχετε άποψη;
Ο σχολιασμός των άρθρων προϋποθέτει την Είσοδο σας στο CFO Agenda Online.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Δείτε ακόμη...

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σήμερα

Αυτοί που διάβασαν αυτό διάβασαν επίσης

Τα πιο δημοφιλή Topics

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε αυτήν την ενότητα

Οι πιο δημοφιλείς ειδήσεις σε άλλες ενότητες

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Συνεντεύξεις / Πρόσωπα

 
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Topics

Τρόφιμα – Ποτά

Τηλεπικοινωνίες

Goverment

Τουρισμός

Ηλεκτρικά - Ηλεκτρονικά Είδη

Retail

Ευρωπαική Ένωση

Πληροφορική

Μεταφορές / Logistics

Ενέργεια / Περιβάλλον

Κατασκευές

Sales

Ναυτιλία

©2017 Boussias Communications, all rights reserved. Κλεισθένους 338, 153 44 Γέρακας, info@boussias.com, Τ:210 6617777, F:210 6617778